كتاب آسماني قرآن با همان شيوه كه ويژه ي اوست " بيان حقايق بسيار ، درون يك آيه كوتاه " از اين حقيقت نيز به تكرار ياد مي كند و هر بار از دريچه اي تازه بدان مي پردازد ، يكجا آئين خود را - معتدلانه ترين و پايدارترين مي شمارد ـ

سوره اسراء آيه ۹:

( اِنَّ هذا القُرآن يَهدي لِلَّتي هِيَ اَقوَم وَ يُبَشِّرُ المؤمِنين ) يعني : همانا براستي اين قرآن به آئيني مردم را راهنماست كه دادگرانه ترين و استوارترين كيش مي باشد و ايمان داران را نويد مي دهد .

جائي ديگر از خودش به عنوان " هشدار دهنده ي همه زندگان " ياد مي كند - سوره يس آيه ۶۸ و ۶۹-:

( اِن هو الّا ذِكرٌ وَ قرآنٌ مبين لِيُنذِرَ مَن كانَ حَيّآ و يحِقَّ القَولُ عَلي الكافرين ) يعني : اين كتاب نيست مگر ياد آورنده اي گويا و قرآني آشكارا ، تا هر كس كه زنده باشد بيم دهد و كلام خدا درباره ي كافران به اثبات رسد.

در سوره ابراهيم آيه ۵۲ نيز " قرآن را براي " تمامي انسانها " كافي بشمار مي آورد :

( هذا بَلاغ ٌلِلناسِ وَ لِيُنذِرُوا بِه و لِيَعلَموا اَنَّما هوَ اِلهٌ واحدٌ و لِيَذَّكَّراوُلوُاالالباب ) يعني : اين قرآن براي هدايت همه ي انسانها كافيست و بايستي بدان ترسانده شوند و هشدار شوند و بدانند كه تنها اوست خداي يكتا و مردمان خردمند نيز از آن پند گيرند .

دسته ديگري از آيات قرآن ، پيامبر را به عنوان " فرجام انبياء " و " فرستاده ي بسوي همه بشر " نام مي برد . در سوره۹ احزاب آيه۴۱ ، به دنبال رَدِ ايرادِ نكته گيران ، به ازدواج پيامبر با همسر پيشين پسر خوانده اش ميفرمايد :

( ما كانَ مُحَمَدٌ اَبا اَحَدِِ مِن رجالِكُم و لكن رَسولَ اللهِ و خاتمَ النَبيينَ ) يعني: حضرت محمد پدرهيچيك ازمردانِ شما نيست ولي فرستاده ي خداو پايان دهنده ي پيامبران است . آيه ي اخير بيش از هرآيه ي ديگر در مورد خاتميت به كار مي رود و پيرامونش گفتگوها برخاسته است .

قرآن همچنين رسول اكرم را بر" تمامي آدميزادگان " مبعوث مي داند- سوره اعراف آيه ي ۱۵۸ -

( قُل يا ايها الناس اني رسولُ الله اليكم جميعا ) يعني : بگو گروه انسان ها همانا من فرستاده ي خدا بسوي همگي شما - در هر مكان و هر زمان - هستم .

همانند اين آيات در قرآن كريم بسيار است .