از همان روزگاران ديرين كه راست دينان و پاك ايمانان ، در گوشه وكنارجهان چشم به راه بودند تا رهبري رباني ، در كِسوت پيامبري ، از سرزمين سوزان حجاز بپا خيزد ، اين سخن وِرد زبان ِ آن نيك نهادان بود كه :
" اين فرستاده ي الهي آخرين است و برترين . "

از نخستين روزهاي درخشش خورشيد تابان اسلام نيز تمام مسلمانان به پيامبرشان به چشم پايان دهنده ي راهبران آسماني و به كتابشان – قرآن – به عنوان فرجام پيام ها و نواميس رباني مي نگريستند .

و البته روشن است كه اين اعتقاد اصيل را خود پيامبر در درون دل ِ آنان نهاده بود و چه جايگزيني استوار كه هنوز هم پس از قرن ها همچنان در گنجينه ي سينه ي هر مسلمان ، از هر دسته و گروه جاي دارد .

اصل خاتميت يكي از اساسي ترين و ريشه دارترين عقايد اسلامي است كه عموم مسلمين به آن معتقدند .

پايه ي اين اصل اعتقادي بر اين مبنا است كه : 

 پيامبر اسلام حضرت محمد بن عبدالله  صلي الله عليه و آله فرجام

برگزيدگان رباني و سرانجام پيام آوران الهي مي باشد و قرآن كريم

پايان دهنده ي كتب آسماني وآخرين منشوري است كه احكام خدا را به

انسان ها مي رساند .

خاتميت يكي از مهمترين مباحثي است كه ميان مسلمان و يك بهائي درمي گيرد . همه ي بهائيان چه پيشوا و چه پيرو مي كوشند تا دستاويزي بيابند و اين ناهمواري دشوار را از پيش پاي دعاوي نادرست خود بردارند . گفتارآنها به خيال خودشان شامل بعضي براهين عقلي و برخي دلايل نقلي مي باشد .

در اين مقال از ميان شواهد بي شمار ِ اين عقيده ي راستين در منابع اسلامي ، برخي را به عنوان نمونه برگزيده تا درستي و پابرجايي آن بر همه روشن شود . همچنين پاره اي از دستاويزهاي بهائيان را _ كه سخت با خاتميت اسلام درافتاده اند تا مرام خود را برپا دارند _ در اينجا آورده و پاسخ مي دهيم تا نادرستي ِ گفتار آنان نيز آشكار گردد . در اين عرصه ي گفت و شنود ، وجدان بيداردلان و انصاف آزاد مردان را به داوري مي خوانيم .

گفتار اين مقال در پنج  مبحث به انجام مي رسد :

۱-اصالت خاتميت                                        ۲- درباره ي مفهوم خاتميت     

۳- اقتضاي زمانه و خاتميت                           ۴- نويد هاي ساختگي ِ آمدن پيغمبران   

                    ۵- دوام هزار ساله ي اسلام به پندار بهائيان